Ważna wiadomość!

Dziś do mojego domu przyszła Olcia! czyli druga założycielka bloga a teraz ona napisze coś o sobie :

Hej nazywam się Olcia  mam 9 lat i chodzę do2 klasy no i już prawie kończę klase 2  i zaczynam trzecią dobra w takim razie bardzo lubie kotki i psy no a ogólnie zwierzęta.

to już Ola nam o sobie powiedziała nie za dużo ale okay na następny raz poda coś więcej okay papa!:*

Kot Burmański

Kot Burmański zwany kotem Burmskim cieszy się życiem. Rekordem tej rasy były  24 lata. Są ciężkie, lubią chodzić za właścicielami i powiedzieć czego chcą. Są gadatliwe . Rasa ta pochodzi z południowo - wschodniej Azji. Wspomina o niej tajlandzki wiersz z 20 w. Cechą tych kotów jest krótka, gładka sierść. Najczęściej wystepuję umaszczenie sobole, ale też szampańskie, niebieskie i platynowe. Są średniej wielkości, ale mocno zbudowane. Ich oczy są żółte lub złote i są bardzo wyraziste. Burmańczyki to zdrowe koty, choć mogą mieć choroby dziąseł. Ich pielęggnacja z powodu krótkiej sierści jest prosta. Są doskonałe dla ludzi, którzy lubią towarzyske zwierzęta.

Rozbestwione koty

Dużo osób rozpieszcza swoje koty, ale niektóre przesadnie. Przykładowo dwa koty w latach 80 odziedziczyły pół miliona dolarów ! Inny zaś dostał dom z 50 pokojami. Ludzie naturalnie myślą o swoich pupilach , lecz ci bogaci mogliby pomóc potrzebującym zwierzętem np. ze schronisk. Nawet wpłacenie małej sumy coś pomoże ! Zdarzają się tacy dobroduszni ludzie, lecz powinno ich być coraz więcej. W Japonii zaś prawą zakazuję w niektórych mieszkaniach trzymać koty, dlatego powstają kawiarnie dla nich. Amerykanie zaś wydają więcej na jedzenie dla kotów niż słoiczki dla niemowląt ! W Kanadzie zaś kucharzy dla tych zwierząt. Koty rozpieszczone najczęściej nie jedzą zwykłych karm z puszek, a kucharz lub właściciel dba o jego codzienny jadłospis.

Kot Somalijski

 Ten kot wyglądem jest podobny do lisa . Jest on inaczej nazywany ,, kocim lisem ''. To kot aktywny i zwinny, a łapy ma sprawne jak u małpy. Nie dziwnym zachowaniem u niego jest wskakiwanie na stół i wyjadanie z niego potraw w czasie posiłku. Rasa ta uwielbia zabawę , a pochodzenie jest nieznane. Umaszczenie ma najczęściej aguti, ponieważ każdy włos jest wielokolorowy. Występują one w czterech odmianach barwnych : czerwonej, niebieskiej, płowej i dzikiej. Kot somalijski ma także piękny puszysty ogon. Trzeba dbać o jego wygląd, bo często się brudzi, także trzeba rozczesywać kołtuny na jego siersci , bo połknięcie ich grozi zapchaniem jelita ( co zagraża życiu ). Niektóre koty lubią wodę, więc nie ma problemów z kąpielą , trzeba jednak nie moczyć za bardzo głowy, bo za tym nie przepadają . Mają często choroby wrodzone i ze zdrowiem u nich średnio. Najlepiej kota somalijskiego przygarnąć z dobrej hodowli i pielęgnować 3 razy w tygodniu. Nadają się dla rodzin lubiących zabawę.

Kot Birmański

Koty Birmańskie to słodkie kotki. Z charakteru grzeczne, przyjacielskie i spokojne . Rasa ta wywodzi się z Azji. Łatwo je rozpoznać, ponieważ rodzą się białe, a ich umaszczenie się zmienia. Mają jasną szatę z czarnymi znaczeniami. Ciemniejszy jest pysk, uszy, łapy i ogon. Ich palce są białe co dodaję tym zwierzętom uroku. Najlepiej trzymać je w domu z podwórkiem, bo uwielbiają świeże powietrze i żyją dłużej ! Trzeba, jednak uważać, bo są dobrymi gimnastykami i pokonują trudne przeszkody. Nie mają żadnych wrodzonych chorób, lecz mogą mieć problemy z zatokami. Jest średnio wymagajacy jak chodzi o pielęgnacje i nadaję się dla rodzin z dziećmi.

Japoński Bobtail

Koty tej rasy przynoszą szczęście ! Bobtail lubi zabawę, jest energiczny i gadatliwy. Ma zawsze krótki ogon przypominający kitkę królika. Nie ma dwóch takich samych ogonów, kazdy Bobtail ma inny ! Zazwyczaj ma umaszczenie białe z oznaczeniami. W Japonii te zwierzęta są uznawane za święte. Jest to zdrowy kot. Długowłose czeszę się 1 w tygodniu, a krótkowłose same się myją.  Nadają się dla rodzin.

Exotic - czyli kot egzotyczny

Koty egzotyczne to ciche koty. Są nazywane ,, leniwymi persami ''. Przywiązują się do jednej osoby. Sa dobrze umięśnione a w rozmiarze średnie lub duże. Samce ważą do 7 kg, a samice od 3-5 kg. Koty te mają długą szyję, krępy tułw i krótkie nogi. Charakteryzuje je ogromna głowa. Wyglądem zwierzę to przypomina pluszowego misia. Ma spłaszczony łeb i duże okrągłe oczy.  Na ich twarzy są śliczne pulchniutkie policzki. Koty egzotyczne mają dwa charakterystyczne rodzaje pyszczka : tradycyjne i ekstremalne. Ten drugi jest bardziej płaski. Z powodu płaskiego pyszcza mogą mieć kłopoty z oddychaniem. Trzeba je czesać co tydzieć. Są bardziej wymagajace w pielęgnacji od innych kotów krótkowłosych. Przez to, że są spokojne nadają się dla rodzin z dziećmi.

Amerykański Curl

Amerykański Curl prze całe swoje życie zachowuje się jak dziecko. Uwielbia zabawę i przywiązuje się do ludzi. Rasa ta lubi takze biegać, skakać i aportować. Jednym słowem to energiczne zwierzę. Niektórzy upodabniają je do psów. Charakterystyczne dla tych kotów są pięknie zawinięte uszy , mają one jednak twardą chrząstke co też je różni. Amerykańskie Curl są krótko i długowłose oraz mogą mieć wszystkie umaszczenia. To zdrowa i wytrzymała rasa. Pielęgnacja jest prosta. Nie trzeba często myć i czesać kota. Nadaję się dla każdej rodziny.

Turecki van

 Mądry, zwinny, głośny, miękki i elegancki. Ma kolorowe uszy i ogon. To turecki van - jedna z najstarszych ras kotów. Są niezależne, bo nie lubią przytulania. Wyróżnia je zamiłowanie do wody. Plamka na jego karku przynosi szczęście. Mogą się od siebie różnić kolorem oczu : niebieskim lub bursztynowym. Jego mięśnie są silne i ogólnie jest silniejszy od innych ras. Ma postawę  podobną do buldoga i dlatego jest z niego niezły pływak. Tureckie vany to zdrowe koty, ale mają tendencje do nadwagi, więc nie należy ich przekarmiać. Są wytrzymałymi zwierzętami. Okrywa włosowa tego kota potrzebuje pielęgnacji, na co trzeba poświęcić sporo energii. Regularne czesanie sierści zapobiegnie powstawaniu kołtunów. Dobrze czuję się wśród starszych osób. Nie nadają się dla osób z małymi dziećmi ! Trzeba także uważać przed zostawieniu ich samych w domu, bo lubią odkręcać krany i spuszczać wodę w sedesie.

Snowshoe

 Koty tej rasy mają białe stopy, stąd wzieła się ich nazwa. Niestety są bardzo rzadkie. Drugim wyróżnieniem dla tych zwierząt jest odwrócona litera V na pyszczku. Oczy mają piękne, bo niebieskie. Z charakteru często skromne. Są zdrowymi kotami, długo żyją, tylko mają skłonność do zapalenia dziąseł. Pielęgnacja nie jest trudna, ponieważ same się myją. Trzeba im, jednak poświęcać sporo uwagi. Lubi towarzystwo dzieci i zwierząt. Nie należy go zostawiać na długo samego, aby nie czuł samotny.

Savannah

To najbardziej skoczna rasa kota.. Potrafi skoczyć na wysokość 2,5m w górę. Prześliczne savannah wyglądają jak małe lamparty. Jest też największym kotem domowym. Może ważyć 15 kg ! Mają odziedziczone po serwalach długie łapy. Mają też ciemne linie ciągnące się od kącików oczu w dół. Ogromne uszy działają jako radar i obracają się o 180 stopni. Potrafią też wydawać groźne dźwięki. Naśladują syk węża kiedy czują się zagrożone. W niektórych krajach zakazane są do hodowli. Pielęgnacja tych kotów jest łatwa, ale są duże i lubią wode. Mają sierść gładką i krótką. To zdrowe połączenie dzikiego i domowego kota. Savannah rzadko chorują. Nadają się dla każdego co ma dużo miejsca i lubi dzikie zwierzęta. Pamiętać trzeba o ich rozmiarze, sile i inteligencji. Są sprytne i towarzyskie.

Kot perski

  To jedna z najstarszych ras świata i bardzo popularna. Są leniwe i wyluzowane. Mają zabawny wygląd, krótki płaski pysk, tak że nos i broda powinny być ułożone na jednej płaszczyźnie. Ich łapy są grubokościste i w porównaniu do kotów syjamskich wolą chodzić po ziemi. Najbardziej charakterystyczną cechą u kotów perskich jest ich długa sierść - najdłuższa wśród kotów.Trzeba je strzyc co 6 tygodni, zysk miała z tego jedna kobieta robiąc z sierści tych zwierząt ( aby się nie zmarnowała ) torebki ! Są piękne ! Koty perskie lubią pieszczoty, często mruczą i spokojnie dzielą przestrzeń z innymi kotami, psami oraz dziećmi. Nie powinny wychodzić na dwór, bo nie radzą sobie na ulicy. Żyją od 15 - 20 lat. Mają skłonność do niewydolności nerek, schorzenie to dotyczy 40 % persów. Wskazane jest regularne robienie badania USG. Właściciel persa nie może też zaniedbać codziennego czesania, bo będzie miał kołtuny. Kiedy zabiera się tego kota do fryzjera, trzeba najpierw wybrać doświadczonego, zwierzę potem powinno unikać słońca, bo promienie słoneczne oparzyły by jego sierść. Kot perski jest wspaniałym zwierzęciem dla każdej rodziny.

Radgoll

  Radgoll to najcięższy kot domowy. Jest przyjacielski, zwany ,, psim kotem ''. Często koty te chodzą za właścicielami, są spokojne i rozluźnione. Trzeba zwracać uwagę, bo depczą po piętach jak szczeniaki. Radgoll może być 3 razy większy od normalnego kota, jest duży i silny. Charakteryzuje go biała sierść na piersi i często niebieskie oczy. Słynie też z puszystej i łatwej do utzymania sierści. Radgolle mają ciemniejsze pyszczki, uszy, łapy i ogon. Ich największą zaletą jest spokojny charakter. Cichy spokojny i zawsze obecny. Rasowe radgolle rzadko chorują, ale mogą mieć kłopoty z sercem. Pielęgnacja jest łatwa, bo wystarczy je czesać co kilka dni. Są znakomitymi kotami rodzinnymi, które lubią zabawę, dzieci i inne zwierzęta.

Kot amerykański krótkowłosy

 Amerykański kot krótkowłosy to jedna z najbardziej łownych ras na świecie. Ma kilka charakteryzujących cech : krótkie spiczaste uszy, okrągłą szeroką głowę, dobrze umięśnione, krępe ciało oraz krótką sierść. Mają aż 80 rodzaji umaszczenia! W tym jednolity, pręgowany, żółwiowy i kaliko czyli w trójbarwne łapy. Pielęgnacja tej rasy jest prosta, włosy niekołtunią się i nie trzeba ich czesać. Są jednymi z  najzdrowszych kotów na świecie i długo żyją. Z charakteru towarzyskie, przyjazne i wesołe. Lubią inne zwierzęta i nadają się dla rodzin z dziećmi.

Colourpoint krótkowłosy

 Bardzo gadatliwy z niego kot. Cały czas miauczy. Colourpointy są też inteligentne i lubią się bawić. Ciągle są zajęte i lubią aportowanie. Mają niebieskie oczy odziedziczone po syjamach. Opieka nad nimi nie jest prosta. Nadają się dla aktywnych rodzin.  Lubią dzieci i są bardzo tolerancyjne i towarzyskie. Nadają się dla alergików. Colourpoint krótkowłosy ma skłonność do amedoidozy i chorób serca.

Kot balijski

  To bardzo mądre zwierzęta, które szybko się uczą. Uważane są za jedną z najinteligentniejszych ras długowłosych na świecie. W rzeczywistości jest odmianą kota syjamskiego. Charakterystyczną cechą u niego jest ciekawość, więc trzeba zabezpieczać szafy i szuflady tak by nie dało się ich łatwo otworzyć. Kot ten lubi też wszędzie wchodzić. Z wyglądu odziedziczył wiele cech po kocie syjamskim. Wizytówką są jego ciemnoniebieskie oczy, często występuje ,, zez ''. Umaszczenie ma typu colourpoint.  Uszy, pyszczek, stopy i ogon są ciemniejsze niż reszta ciała. Okrywa włosowa jest w dotyku jedwabista. Ogon ma długi, zakończony kitą. Piękny wygląd uzupełnia przyjazny charakter. Kot balijski lubi towarzystwo człowieka. Cieszą się zdrowiem i żyją bardzo długo. Często linieją, więc trzeba je regularnie czesać - należy to robić 2-3 razy w tygodniu. Nie poleca się ich osobom, które nie mają czasu na szkolenie.

Kot bengalski

 Kot bengalski nie miauczy! Wydawany przez niego dźwięk przypomina szczekanie. Jest inteligentny. Jak chodzi o choroby, jest odporny na kocią białaczkę. Wizytówką tego kota jest centkowa okrywa włosowa. Ma także zaokrąglone uszy, duże oczy oraz wyraziste znaczenia. Tylne nogi ma dłuższe niż przednie. Zwierzę ma mocno rozwinięte mięśnie pośladkowe, dzięki czemu robi długie susy. Wymaga sporo uwagi. Koty bengalskie nie są chorowite, lecz mogą mieć zaćmę czy kłopoty z sercem. Zwierzę to samo dba o swoją higienę, przez co nie robi kłopotu. Rasa ta ma dość dziki charakter, więc poleca się ją doświadczonym hodowcom. Nadaje się tylko dla aktywnych osób.

Grube koty

Tegię, pulchne, puszyste pulpeciki. Wszystko przez nadmiar jedzenia i brak aktywnośći fizycznej. Koty tak jak psy potrzebują ruchu! Powinny bieg i wspinać aby zrzucić zbędne kilogramy. Choć szeroka talia nie sprzyja ich zdrowiu, to nieraz jeszcze bardziej je kochamy. Otyłość powoduje cukrzycę i wysokie ciśnenie. Chorują na serce i zapalenia stawów. Sądzisz, że twój pupil jest zbyt pulchny? Zabierz go na badania do weterynarza. Lekarz pomoże zwierzęciu odzyskać formę.

Chartreux

 To jedna z najstarszych i najbardziej cenionych ras kotów francuskich. Chartreux to inteligentny, wrażliwy i kochający kot. Najczęściej umie włączać światło, budzik czy odkręcać kran. Koty te są ciche niczym mnisi. Żyjące w klasztorach słyneły z łapania szczórów. Łowiectwo rozwineło u nich mięśnie. To rzadka rasa, którą nawet w Francji, z której pochodzi nie często spotkamy. Często myli się ją z kotami brytyjskimi krótkowłosymi. Chartreux, ma jednak mniej okrągły pyszczek i pucałowe policzki. Charakterystyczny dla tego kota jest też uśmiech. Ma szaro niebieską pokrywę włosową, a oczy miedziane lub złote. Pod względem charakteru przypomina psa. Nadaję się dla rodzin z dziećmi czy innymi zwierzętami. To dość łagodny kot, jest bardziej tolerancyjny niż inne rasy. Chartreux cieszy się dobrym zdrowem, ma jednak skłonność do zwichnięć rzepki. Wady genetyczne należą do rzadkości. Podwójna pokrywa włosowa jest wodoodporna, pielęgnacja go jest czasochłonna i należy go szczotkować ras w tygodniu. Chartreux linieją, ale nie tak często jak inne rasy. Mimo to nie nadaje się dla alergików.

Kot szkocki zwisłouchy

 Są łatwe do szkolenia, lubią dzieci, nieraz umią prosić. Charakterystyczna dla tej rasy jest pozycja Buddy, kot siada i kładzie przednie łapy na brzuchu. Charakterystyczne u niego są też załamane do przodu i w dół uszy. Mogą być załamanie pojedyńczo, podwójnie lub potrójnie. Kocięta tej rasy rodzą się z prostymi uszami, które dopiero po 3 tygodniach zaczynają się załamywać, lecz są wyjątki. Kot szkocki zwisłouchy występuję też w bardzo wielu umaszczeniach. Ma, jednak zawsze pulchne policzki i duże oczy. Wyglądają zabawnie. Z charaktery przyjazne i lubią zabawę. Uwielbiają, także pieszczoty. Są bardzo towarzyskie i uwielbiają swoich właścicieli. Zdrowe koty żyją nawet 18 lat. Zwierzęta tej rasy nie mogą mieć nadwagi ! Jak chodzi o pielęgnacje to należy je czesać raz w tygodniu stalowym grzebieniem. Świetnie nadają się dla rodzin z dziećmi !

Dzikość kota

Dzikość kota 

Zwierzęta te nie aportują, nie przychodzą na wezwanie i nie siedzą w miejscu. Koty robią nieraz szalone rzeczy np. masaż odkurzaczem, udawanie kaczki, nurkowanie. Jedne zwiedzają dno basenu, a drugie lubią duże wysokości. W razie czego kociaki wiedzą jak się ulotnić. Wiele kotów podchodzi z rezerwą do kontaktów z innymi gatunkami. Właściciele często muszą szukać swoich pupili, bo są niezłymi uciekinierami. W odróżnieniu od psów koty są nadal podobne do swoich przodków. Co robią te zwierzęta same na spacerze ? Najczęściej przebywają w miejscach gdzie jest dużo roślin i drzew. Nieraz mogą wpakować się w kłopoty nawet w domu. Z charakteru często są ciekawskie i lubią zwiedzać nowe miejsca.

Kot syjamski

 Kot syjamski to najstarsza rasa kota domowego i najgłośniejsza. Zwierzęta te są inteligentne, a wychodowano je w Tajlandii. Ciało mają długie i chude jak modelki. Syjamy posiadają, także piękne niebieskie oczy w kształcie migdałów. Niektóre z tych kotów mają zeza - to wada genetyczna, którą większość hodowców stara się wyeliminować. Przez zeza mają ograniczoną głębie ostrości i widzenie oboczne. W ostatnich latach powstały dwie hodowlane linie tej rasy: tradycyjna i współczesna. Współczesne mają długie i chude ciała, natomiast klasyczne są bardziej zaokrąglone i mają głowę w kształcie jabłka. Wszystkie syjamy rodzą się białe, a kolor pojawia się później jak u albinosów. U kotów syjamskich występuje umaszczenie typu point charakteryzujące się ciemnym umaszczeniem głowy, łap i ogona. Z charakteru syjamy lubią zwracać na siebie uwagę. Są zdrową rasą, żyją nawet 20 lat. Pielęgnacja jest prosta. Nadają się dla rodzin z dziećmi, ale robią dużo hałasu.

Kot norweski leśny

 Długowłosy, wytrzymały i królewski. Kot ten może być przodkiem rasy Main Coon. Różni ich kształt głowy. Kot norweski leśny ma grubą dwuwarstwową sierść.Dobrze znoszą każdą pogodę. Futro jest grube i puszyste zwłaszcza wokół szyi. Ma królewski, lwi wygląd, trójkątną głowę. Włosy osiągają nawet 10 cm w uszach. Widać także włoski na łapach. Jest także gruby, duży ogon często z białym końcem. Nadaję się dla rodzin. Lubi dzieci i inne zwierzęta. Ze względu na grubą sierść i częste linienie trzeba go czesać trzy razy w tygodniu. Kot norweski leśny żyje długo i rzadko choruję. Nieraz może mieć problemy z nerkami.

Turecka Angora

 Turecka Angora przypomina z charakteru psa. Dużo mówi i jest pomocna. Z wyglądu ma piękną długą szatę. Podobno to pierwsza rasa długowłosa. Tureckie angory najczęściej są białe, ale wychodowano też odmiany barwnę. Oczy mają w kształcie migdałów. Angory słyną też z dużych owłosionych uszów, długich łap i szczupłych ciał. Koty te są zdrowe, żyją do 20 lat. Pielęgnacja jest prosta mimo długiej sierści. Według, niektórych Angora to najlepszy kot rodzinny.

Kot Himalajski

 Koty Himalajskie mają umaszczenie typu point, tym różnią się od persów. Jasne ciało z ciemnymi znaczeniami. Skrzyżowano persa i kota syjamskiego i dzięki temu powstał kot Himalajski. Ma wszystkie cechy persa, a umaszczenie po syjamie. Są to koty z małą głową i płaskim pyszczkiem jak buldog. Kolnejną ważną cechą jest grube futro. Szata jest dwuwarstwowa. Koty Himalajskie w odróżnieniu od persów są słodkie, spokojne i uwielbiają pieszczoty. Lubią się trzymać blisko ludzi i uczestniczyć w ich życiu. To piękne koty, ale nie są łatwe w utrzymaniu. Trzeba je codziennie czesać i wycierać pyszczek. Trzeba pilnować, bo połykają dużo sierści. Sposobem na pilobezoary jest wazelina. To znakomite koty rodzinne. Uwielbiają inne zwierzęta i dzieci. 

Egipski Mau

  Egipskie Mau to najszybsze koty domowe, bo budową ciała przypominają gepardy. Mają fałd skórny ciągnący się od brzucha, aż po kolana, wydłużone tylne łapy zapewniają większy zakres ruchu i dłuższe skoki w trakcie biegu, co zwiększa szybkość kota. Kolejną cechą tej rasy jest niezwykła szata. Występuje kilka odmian umaszczenia : srebrne, brązowe i dymne. To jedyne domowe koty z centkami, które widać tylko po zewnętrznej stronie okrywy włosowej. Następną cechą są wyraziste oczy : duże, bystre i owalne. Często mają oczy koloru agrestowego czyli jasnozielonego. U Egipskich Mau wokół oczu widać czarną linię jakby były umalowane tuszem do rzęs. Są to świetne koty wystawowe i rzadko chorują. Żyją 14-16 lat. Pielęgnacja jest prosta z powodu krótkiej sierści. Nadają się dla całej rodziny. Są wierne i bardzo przywiązują się do właścicieli. Mają wspaniałą cechę, bo kiedy są szczęśliwe zaczynają dosłownie chichotać.

Kot Abisyński

 Jest to jeden z najinteligentniejszych kotów. Koty abisyńskie występują w czterech rodzajach umaszczeń : czerwonym, płowym, niebieskim i dzikim. Do tego piękne żółte lub zielone oczy. Uszy są duże i szeroko rozstawione. Abisyńczyki uwielbiają wygłupy i wchodzą w trudno dostępne miejsca. Zwykle są zdrowymi kotami, a żyją od 12-15 lat. Mają skłonności do kilku chorób np. zwichnięcie rzepki czy zapalenie dziąseł. Pielęgnacja jest łatwa, mało linieją, trzeba je czesać raz w tygodniu. Nie nadają się dla dzieci. Nie lubią się przytulać, ale są wspaniałymi towarzyszami.

Havana Brown

 Havana Brown to nie taka zwykła rasa. Jest to hawajski kot, przez którego miłośnikom czekolady cieknie ślinka. Niestety nie jest dość często spotykany. Charystyczne cechy kotów hawana brown to : brązowa lśniąca szata, brązowe wąsy oraz nietypowy kształt głowy. Koty tej rasy rzadko chorują , a pielęgnacja jest prosta. Wystarczy je czesać gumową szczotką raz w tygodniu. To znakomite koty rodzinne. Lubią zabawę i towarzystwo ludzi. Nie znoszą samotności. Rzadko miauczą i nadają się dla dzieci.

Kot Bombajski

  Kot bombajski wygląda jak miniaturowa mała pantera. Jest blisko spokrewniony z kotem burmańskim. Często bardzo przywiązuje się do właściciela. Koty bombajskie z charakteru przypominają psy. Można je wyprowadzać na smyczy. Potrafią także aportować. Nie przepadają za innymi kotami. Mają krótką, gładką, czarną sierść, muskularne ciało średniej grubości i czarne poduszki na łapach. Ich oczy są duże, szeroko rozstawione o miedzianym kolorze. Koty te mają także skłonności do tycia i przeziębień. Ich pielęgnacja jest łatwa. Doskonale nadają się do rodzin z dziećmi.

Munchkin

 Koty Munchkin mają nietypową budowę. Posiadają bardzo krótkie kończyny i mają różnorodny kolor futra. Rasa ta powstała w 1983r. w Luizjanie. Lubią pieszczoty, zabawy i gonitwy za przynętami. Wykazują się sprytem i inteligencją, dzięki czemu mogą przebywać w jednym pomieszczeniu z dziećmi jak i innymi zwierzętami. Munchkiny potrafią stanąć na tylnych nóżkach, upodabniając się do surykatek. Ich zdrowie jest dobre, jeśli są odpowiedzialnie hodowane. Nadają się do każdej rodziny.

Kot domowy

Historia

Przodkiem kota domowego jest kot nubijski – według poglądów większości współczesnych naukowców różnice pomiędzy kotem domowym i nubijskim są tak niewielkie, że należą one do tego samego podgatunku. Istnieją rozbieżności w kwestii daty udomowienia kota. Większość źródeł sugeruje lata 4000–3700 p.n.e., a miejscem, w którym miało do tego dojść, była Nubia. Istnieją jednak dowody (grób mężczyzny z kotem^[6] z Cypru sprzed ok. 7500 r. p.n.e.), że domestykacja kota zaczęła się znacznie wcześniej i trwała kilka tysięcy lat, a jej miejscem był obszar Żyznego Półksiężyca. Już ok. 2000 r. p.n.e. kot był pospolicie hodowany w Egipcie. Początkowo był obiektem kultu, wiązano go z boginią Bastet, a zwłoki kotów mumifikowano. Później zaczęto wykorzystywać go do tępienia gryzoni.
Wyhodowano wiele ras kota domowego, różniących się ubarwieniem, wielkością i długością włosów; współczesne wzorce niektórych starszych ras znacznie odbiegają od ich wcześniejszych cech (jak w przypadku kotów perskich czy syjamskich). Znaczna liczba kotów domowych żyje samodzielnie w miastach (w Polsce są to tzw. koty piwniczne lub dachowce).  

Wiek kota

Dziesięciomiesięczna samica kota domowego

Koty żyjące na wolności dożywają średnio do 8 lat, natomiast koty trzymane w domu osiągają wiek do 20 lat. Na długość życia wpływa szereg czynników, takich jak: płeć, styl życia czy zwyczaje. Najdłużej żyjącym kotem według Księgi rekordów Guinnessa była kotka imieniem Creme Puff (1967–2005), która przeżyła 38 lat i 3 dni^[7].
Małe kocięta rozwijają się szybko. Stają się w pełni samodzielne w wieku od 10 do 12 tygodni i wtedy mogą trafić do nowych właścicieli. Gdy mają około 3 miesięcy kotka przestaje się nimi interesować i zmusza je do samodzielności. W wieku około 5 miesięcy kociaki wymieniają zęby na stałe. Dzieciństwo kończy się z uzyskaniem dojrzałości płciowej. W tym okresie może pojawić się pierwsza ruja, a kot zaczyna oznaczać swoje terytorium.
Wyraźne objawy starości pojawiają się zwykle po 10 roku życia: coraz częściej pojawia się kamień nazębny, osłabia się wzrok, słuch i węch, stają się powolne oraz słabe. Stare koty są bardzo wrażliwe na zmiany środowiskowe i stres.

Wiek kota w porównaniu z wiekiem człowieka[potrzebne źródło]
kot	człowiek	kot	człowiek	kot	człowiek	kot	człowiek
1 miesiąc	6 miesięcy	8 miesięcy	16 lat	7 lat	45 lat	14 lat	72 lata
2 miesiące	10 miesięcy	1 rok	18 lat	8 lat	50 lat	15 lat	74 lata
3 miesiące	2 lata	2 lata	25 lat	9 lat	55 lat	16 lat	76 lat
4 miesiące	5 lat	3 lata	30 lat	10 lat	60 lat	17 lat	78 lat
5 miesięcy	8 lat	4 lata	35 lat	11 lat	62 lata	18 lat	80 lat
6 miesięcy	14 lat	5 lat	40 lat	12 lat	65 lat	19 lat	82 lata
7 miesięcy	15 lat	6 lat	43 lata	13 lat	68 lat	20 lat	84 lata

natomia

Anatomia kota

Szkielet kota:

A – kręgi szyjne (7 kręgów), B – kręgi piersiowe (13 kręgów), C – kręgi lędźwiowe (7 kręgów),D – kręgi krzyżowe (3 kręgi),E – kręgi ogonowe (19 -21 kręgów),

1 – czaszka,
2 – żuchwa,
3 – łopatka,
4 – mostek,
5 – kość ramieniowa,
6 – kość promieniowa,
7 – człony palcowe,
8 – kości śródręcza,
9 – kości nadgarstka,
10 – kość łokciowa,
11 – żebra,
12 – rzepka,
13 – kość piszczelowa,
14 – kości śródstopia,
15 – kości stawu skokowego,
16 – kość strzałkowa,
17 – kość udowa,
18 – miednica.

Kot domowy ma okrągłą głowę, duże oczy przystosowane do widzenia w niskim natężeniu światła, spiczaste uszy. Posiada bardzo dobry słuch i wzrok; węch około czterokrotnie silniejszy od ludzkiego oraz dobrze wykształcony zmysł dotyku. Posiada włosy czuciowe, wydatne zwłaszcza nad górną wargą (popularnie "wąsy"), także nad oczami i na policzkach oraz po wewnętrznej stronie przednich łap. Pozbawiony opieki człowieka niekiedy ulega zdziczeniu, może też krzyżować się ze żbikiem.
Pazury kota są ostre, zakrzywione, zaopatrzone w specjalny mechanizm umożliwiający ich chowanie. Pazury rosną przez cały czas i koty muszą je ścierać drapiąc. Drapanie jest także formą oznaczania terenu, ścierając pazury kot pozostawia swój zapach.
Niezwykle ważnym narządem jest język. Służy nie tylko do wylizywania sierści, ale przede wszystkim pozwala pobierać pokarm oraz wodę – koci język musi być na tyle zwinny, by zdążyć, pomimo oddziałującej na wodę grawitacji, wciągnąć słup cieczy do pyska. W przypadku utraty języka zwierzę jest w stanie przeżyć zaledwie dwa, trzy dni^[8].

Zęby kota

Koty wykazują heterodontyzm i difiodontyzm (co jest typowe dla ssaków) Młody kot ma 26 zębów^[9]:

Wzór zębowy		I	C	P	M
26	=	3	1	3	-
		3	1	2	-

Dorosły kot ma 30 zębów^[9]:

Wzór zębowy		I	C	P	M
30	=	3	1	3	1
		3	1	2	1

Masa ciała kota waha się od 2,5 do 7 kg. Niektóre jednak uzyskują większą wagę, dochodzącą do ok. 15 kg (np. Maine Coon oraz norweski leśny).
Trzymany w warunkach domowych często dożywa ok. 15–20 roku życia, czasami więcej. Wolno żyjące w miastach koty "piwniczne" żyją przeciętnie do 2 lat, choć okres ten może ulec wydłużeniu dzięki dożywianiu.

Znaczenie terenu i problemy z nim związane

Koty znaczą swój teren również w domu. Znaczenie terenu polega na ocieraniu się kota o ściany, meble czy nogi właściciela, co może być odebrane jako przejaw sympatii. Kocury oprócz ocierania, po osiągnięciu dojrzałości płciowej zaznaczają teren moczem z feromonami, który ma inny, dużo bardziej intensywny zapach niż ich normalny mocz. Zapach moczu zmienia się (na "normalny") kilka tygodni po zabiegu kastracji, zazwyczaj wykastrowane kocury w ogóle nie oznaczają terenu moczem (zdarza się to tylko gdy przed zabiegiem odruch znaczenia był bardzo utrwalony). Nie jest prawdą, że tylko kocury znaczą moczem swój teren, zachowanie to obserwuje się również u bardzo dominujących, płodnych kotek (tzw. matki stada). Znaczenie kotek dominujących odbywa się tak samo jak u kocurów, polega na mocnym strzyknięciu moczem w pozycji stojącej. Oprócz tego kotki w czasie rujki często moczą się w różnych miejscach: zachowanie to ma na celu zwabienie partnera, i również ustępuje po kastracji.

Fizjologia

Ułożenie kota podczas snu w celu zmniejszenia utraty ciepłoty ciała

Kły stałe wypychają kły mleczne

3-tygodniowa samica kota domowego

Dzienna długość snu kota jest zmienna, zwykle śpią one od 12 do 16, średnio 13-14 godzin. Niektóre koty mogą spać nawet 20 godzin w ciągu doby.
Koty są zoofagami, ich układ pokarmowy przystosowany jest tylko do pokarmów mięsnych (krótkie jelito cienkie).
Normalna temperatura ciała kota waha się od 38 do 39 °C. Gorączka u kota występuje, gdy temperatura jego ciała przekracza 39,5 °C. Temperatura 37,5 °C oznacza hipotermię.
Serce kota w normalnych warunkach bije od 140 do 220, a podczas odpoczynku od 150 do 180 uderzeń na minutę.

Rozmnażanie

Kotka karmiąca młode

Koty rozmnażają się płciowo, zapłodnienie jest wewnętrzne. Okres rui trwa 5 do 6 dni^[10]. W ciągu roku kotka wchodzi w niego 2 do 4 razy^{[potrzebne źródło]}. Okres aktywności płciowej (estrus) objawia się wzmożonym pozostawianiem śladów zapachowych (np. znaczenie terenu moczem) i częstym miauczeniem. Okres braku aktywności płciowej (anestrus) trwa około 8 tygodni. Czasem zdarza się, że kotka wchodzi w fazę przedrujową (proestrus) wkrótce po porodzie.
Cykl rozrodczy trwa u kotki 2-3 tygodnie. Uwolnienie komórki jajowej (owulacja) wywoływane jest przez stymulację receptorów bólu u samicy podczas kopulacji dzięki zrogowaciałym wyrostkom na prąciu samca (charakterystyczne krzyki to m.in. efekt bólu odczuwanego przez samicę). Jeżeli dojdzie do owulacji wytwarzany jest hormon uwalniający kilka komórek jajowych. Przy braku kopulacji komórka jajowa nie jest uwalniana i obumiera^[10].
Po owulacji komórki osłonki pęcherzyka jajnikowego przekształcają się w przejściowy narząd dokrewny, położony na powierzchni jajnika, który zaczyna produkować progesteron. Po kilku dniach od owulacji zapłodnione komórki jajowe przemieszczają się do macicy. Ciąża trwa zwykle 65-66 dni. W przypadku owulacji zakończonej brakiem zapłodnienia w organizmie powstają hormony identyczne jak podczas ciąży, co skutkuje tzw. ciążą rzekomą, która trwa 30-40 dni i prawdopodobnie ma ochronić kotkę przed skutkiem wyczerpujących i powtarzających się cykli rujowych^[10].
Ciąża kończy się narodzinami od 1 do 8 (przeważnie 3-5) kociąt. Ponieważ kotka może odbyć stosunki z wieloma samcami w ciągu rui, kocięta z jednego miotu mogą mieć kilku ojców. Gdy kotka urodzi kocięta choćby o 10 dni wcześniej, jest duże prawdopodobieństwo, że małe kociaki nie przeżyją. Jeśli kotka ma problemy przy porodzie, trzeba jej niezwłocznie pomóc, np. jeśli kotek utknął w kroczu matki, należy pociągnąć delikatnie za jego przednie łapki, nie ruszając głowy; jeśli kotek się urodził, ale matka nie wyczyściła mu otworów oddechowych, trzeba zareagować natychmiast, bo kociak może się udusić. Po urodzeniu kocięta przez 7 do 14 dni są zupełnie ślepe, dopiero potem otwierają oczy (nie jednocześnie, np. jedno w 9 dniu, a drugie w 11). Kocięta są karmione mlekiem matki przez 13 tygodni, chociaż zdarzają się przypadki kiedy są one karmione znacznie dłużej.

Wędrówki

Kot domowy w terenie

Półdzikie koty na wyspie Rodos

Badania prowadzone przez naukowców z University of Illinois at Urbana-Champaign z użyciem nadajników radiowych pozwoliły stwierdzić jak koty mieszkające z ludźmi i zdziczałe zachowują się w terenie. Stwierdzono, że^[11]:

cecha	kot mieszkający z ludźmi	kot zdziczały
część czasu poświęcona na wypoczynek	80%	62%
część czasu poświęcona na małą aktywność (higiena)	17%	24%
część czasu poświęcona na większą aktywność (polowanie)	3%	14%
obszar wędrówek	0,3 km²	5,5 km²
liczba badanych osobników	18	24

Emocje

Stan emocjonalny kota można odczytać, obserwując jego zachowanie.
Ogon kota oprócz pomagania mu w utrzymaniu równowagi w chodzeniu na wąskich powierzchniach sygnalizuje również nastrój zwierzęcia. Ogon ustawiony na wprost oznacza, że kot jest spokojny. Ogon uniesiony pionowo do góry oznacza chęć kota do zabawy. Gdy zwierzę macha ogonem, oznacza to, że jest zdenerwowane, czyli inaczej niż jest to w przypadku psa. Machanie końcem ogona oznacza zainteresowanie, a jeżeli kot stoi przy tym na ugiętych łapkach – podniecenie, kiedy kot ma lekko najeżone włosy na karku i napuszony ogon jest poważnie zaniepokojony lub zdenerwowany sytuacją. Będąc rozdrażnionym może zaatakować innego osobnika. Kot uwielbia pogoń za szybko poruszającymi się przedmiotami i wchodzenie na drzewa, z których jednak z trudem schodzi. Świetnie też potrafi bawić się sam. Z braku gryzoni (np. w mieszkaniu, w mieście), aby zaspokoić swój instynkt łowiecki, poluje na owady, zwłaszcza latające.

Higiena

Kot czyszczący łapę

 

Koty nie używają tak, jak inne zwierzęta, jakichkolwiek zbiorników wodnych do mycia się. Czyszczą swoje futro kilkakrotnie w ciągu dnia, liżąc sierść, a tam gdzie nie sięgają językiem – zwilżoną językiem łapą, wycierają dokładnie całe ciało. Język kota jest szorstki (posiada wiele małych "haczyków", tzw. zębów rogowych języka), przez co skutecznie wygładza sierść, usuwa brud z futra i siwe, obumarłe włosy. Połykanie włosów w trakcie higieny kota może prowadzić do zakłaczenia, czyli powstawania pilobezoarów (zwanych także wypluwkami, lub potocznie kłaczkami). W usunięciu zakłaczenia pomaga kotu jedzenie trawy oraz niektórych rodzajów surowego mięsa, dzięki czemu jego układ trawienny działa lepiej i nie jest zanieczyszczony.

Rasy kota domowego

 

 

 Osobny artykuł: Rasy kota.

Kot syjamski – jedna z ras kotów

Występuje około stu ras kota domowego; występują zarówno nagie sfinksy, jak i długowłose persy. Różne organizacje felinologiczne uznają różne rasy (standardy ras różnych organizacji również mogą być inne). W Polsce najczęściej spotyka się z rasami uznanymi przez FIFe, oraz Polski Związek Felinologiczny^[12]. Ogólnie na świecie za koty rasowe uznaje się te, które posiadają rodowód wystawiony przez jedną z dziewięciu organizacji należących do World Cat Congress. Większość z nich wyróżnia cztery kategorie^[13][14].

Ciekawostki

 

• 17 lutego odbywa się Światowy Dzień Kota; w Polsce święto to jest obchodzone od 2006 roku^[15].
• W Japonii kot jest najpopularniejszą maskotką; Maneki Neko, czyli jego figurka z podniesioną łapką w geście zaproszenia, widnieje przy wejściu do domów, biur, sklepów i restauracji; według przesądów zapewnia to m.in. powodzenie w interesach.
• W 1879 roku w Belgii przeprowadzono próbę zastąpienia gołębi pocztowych kotami; 37 zwierząt wywieziono z Liège do miejscowości położonej w promieniu 30 km, koty wyposażono w odpowiedni ekwipunek i wypuszczono – wszystkie wróciły do Liège, jednak większość pozbyła się w drodze przesyłek.
• W kuchni kantońskiej występuje potrawa o nazwie "Smok, tygrys i feniks", sporządzana m.in. z mięsa kota; również australijscy aborygeni zabijają i zjadają zdziczałe koty.
• W kulturze europejskiej potrawy z kota były stosunkowo częstym elementem jadłospisu od wczesnego średniowiecza do XIX wieku. Wiele źródeł zaświadcza, że koty jadano m.in. we Francji, Włoszech i Hiszpanii^[16].
• Zbyt częste szczepienia w kark mogą grozić bardzo złośliwą chorobą nowotworową, tzw. VAS – Vaccine Associated Sarcoma; aby zmniejszyć szanse na wystąpienie tego nowotworu koty
• szczepi się nie w kark, ale w łapę; odradzane jest również zbyt częste szczepienie kotów, zwłaszcza jeśli mają one ograniczony kontakt ze światem (nie wychodzą na zewnątrz).
• Koty białe są szczególnie narażone na wrodzoną głuchotę ze względu na recesywny gen białego futra. Wbrew pozorom, kot biały nie jest albinosem (albinizm u kotów występuje niezmiernie rzadko). Ryzyko wystąpienia głuchoty znacznie wzrasta u kotów białych z niebieskimi oczami (szacuje się że ok. 25% takich kotów nie słyszy)^[17]
•  
•  
•  
•  
•  

  Kot w kulturze

   

  Kot w kulturze

  Już od momentu swego udomowienia kot stał się bohaterem licznych baśni i mitów. W starożytnym Egipcie był zwierzęciem świętym, utożsamianym z boginią Bastet. Również Germanie kojarzyli go ze swoją boginią płodności Freją, która jeździła powozem zaprzężonym w te zwierzęta.
  W średniowiecznej Europie koty były tępione jako zwierzęta kojarzone z czarownicami, ślad tych wierzeń pozostał do dzisiaj w powiedzeniu o pechu przynoszonym przez czarnego kota. Również w Japonii uważano je za wcielenie demonów (zob. bakeneko). O wiele lepiej natomiast traktowano je w kulturze islamu. Nawet prorok Mahomet miał kota o imieniu Muezza. Również w świątyniach buddyjskich (np. w Birmie) niekiedy hodowano te zwierzęta.
  We współczesnej kulturze zachodniej kot to uosobienie niezależności i tajemniczości. Jednym z najbardziej znanych współczesnych dzieł nawiązujących do kotów jest musical Andrew Lloyda Webbera Koty.
  
  
  
  
  

  Kot w literaturze

   

  • W baśni Kot w butach (1697) Charles Perrault przedstawił sprytnego kocura, który zdobył dla swojego opiekuna nie tylko majątek, ale również rękę księżniczki.
  • Na początku XIX stulecia pisarze tacy jak Victor Hugo, Honoré de Balzac czy Charles Baudelaire publikowali opowiadania o swoich kotach.
  • W Alicji w Krainie Czarów (1865) Lewisa Carrolla jedną z postaci jest Kot z Cheshire, który ciągle znika i pojawia się.
  • Rudyard Kipling w zbiorze Takie sobie bajeczki (ang. Just So Stories, 1902), zamieścił m.in. opowiadanie O kocie, który chadzał własnymi drogami.
  • Andrew Lloyd Webber napisał musical Koty (1978-79) w oparciu o zbiór wierszy Koty (ang. Old Possum's Book of Practical Cats) autorstwa T.S. Eliota.
  • Lilian Jackson Braun stworzyła serię kryminałów zatytułowanych Kot, który... (ang. The cat who...), opowiadających o detektywie i jego przyjaciołach-współpracownikach: dwóch inteligentnych kotach syjamskich.
  • Michaił Bułhakow w powieści Mistrz i Małgorzata (1966-67) stworzył postać demona Behemota – pazia, który pod postacią wielkiego czarnego kocura, chodzącego na dwóch łapach i mówiącego ludzkim głosem, służył w świcie szatana.
  • Andrzej Sapkowski, jako ogromny wielbiciel kotów, wielokrotnie wprowadzał je do swoich utworów (np.w opowiadaniu Muzykanci ze zbioru Coś się kończy, coś się zaczyna
  • W powieści Neila Gaimana pt. Koralina występuje w roli drugoplanowego bohatera kot, który pomaga Koralinie przezwyciężyć złą Wiedźmę i przedostać się z powrotem do normalnego świata.
  • Stephen Baker ("Jak żyć z neurotycznym kotem" 1985) w żartobliwy sposób wyjaśnił w jaki sposób należy postępować z kotem
  • Terry Pratchett napisał książkę o tym jak rozpoznać prawdziwego kota ("Kot w stanie czystym").
  • Gwen Cooper opisała przyjaźń ze ślepym kotem w powieści "Odyseja kota imieniem Homer" wydana przez Prószyński i S-ka w 2010 r.
  • Vicki Myron w książce "Dewey. Wielki kot w małym mieście" opisuje losy kota podrzuconego do biblioteki w Spencer, w USA.
  • Noblistka z 2007 roku Doris Lessing w minipowieści "O kotach" (On Cats) przedstawia autentyczne relacje między kotami i ludźmi na podstawie własnych przeżyć i obserwacji, ze szczególnym zwróceniem uwagi na psychikę i zachowanie kotów.
  
  
  

  Bibliografia

• Słownik kotów świata, Zuzanna Stroemenger, Krzysztof Schmidt, Prószyński i S-ka, Warszawa 2001, s. 69
• Koty, Aleksandra Konarska-Szubska, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1980, 1986, ISBN 83-09-00219-X
• Laurence Bobis, Kot. Historia i legendy, Avalon 2008.
• Zwierzęta udomowione w dziejach ludzkości, Alicja Lasota-Moskalewska, Wydawnictwa UW, Warszawa 2005, s. 211 - 217

MYŚLE ŻE POMOGŁAM  BAY BAY

Witajcie!

Witajcie moi drodzy miłośnicy kotów w tym blogu dowiecie się dużo dużo o kotach blog założony jest prze ze mnie i przez koleżankę jeśli będziesz mieć jakieś zadanie w szkole coś o kotach odpowiedź wyślemy już po kilku sekundach-minutach ale w wyznaczonych dniach i godz bo niestety ja też chodzę do szkoły więc nie będę pisać postów tak często no ok muszę kończyć bay  bay :*